کارهای منتخب · ۰۳ / در، پاسخ‌داده

در، پاسخ‌داده.

آیفونِ آنالوگِ قدیمی که ESP32 و Home Assistant چند ترفند تازه یادش داده‌اند. نه اپ، نه اشتراک، نه دوربینی در ابر.

۲ از ۳ فاز ساخته شده ٪۱۰۰ محلی
در و زنگ
ESP32
Home Assistant
 
باز نگه‌دار
پستچی
گوشی

زنگ را بزن، بعد «باز کن» و «باز نگه‌دار در» را امتحان کن. مدلی نمایشی از سیستم واقعی، نه اتصالی زنده به آپارتمانم.

خلاصه

نه اپ، نه دوربین، تا جلویش نایستی از وجودش خبردار نمی‌شوی. آیفونِ ساختمانم یک پنل آنالوگِ کملیت است با یک کار: باز کردنِ در با زنگ. نمی‌خواستم عوضش کنم، فقط چند حسِ تازه بهش بدهم.

یک رله روی دکمهٔ باز کردنِ در پل می‌زند. یک اپتوکوپلر گوش به زنگ می‌سپارد. Home Assistant وسط می‌نشیند و معنای هرکدام را تعیین می‌کند. دو فاز زنده‌اند، سومی یک طرح است. نسخهٔ کامل پایین‌تر.

انجام‌شده

فاز ۱: باز کردنِ در

رله‌ای روی دکمهٔ خودِ در. زدنِ «باز کن» از هر جا، از نظر الکتریکی همان فشردنِ دکمه در محل است.

انجام‌شده

فاز ۲: دانستنِ اینکه کسی آنجاست

اپتوکوپلری روی خط زنگ، با فیلترِ نرم‌افزاری. واکنش به زنگِ واقعی، نه فقط تستِ رومیزی، یک سر زدن به دیتاشیت لازم داشت.

برنامه‌ریزی‌شده

فاز ۳: شنیدنِ یکدیگر

صدای دوطرفه از همان پنل. فقط یک ایده: چیزی در ادامه به سخت‌افزار واقعی وصل نیست.

فاز ۱

رله‌ای به‌جای یک نوکِ انگشت.

بازکنندهٔ در یک تماسِ خشک است: دو ترمینال را اتصالی بده، قفل باز می‌شود. یک رله روی همان‌ها پل می‌زند، با فرمانی از Home Assistant. هیچ‌چیز در خودِ آیفون تغییر نمی‌کند. فرقِ تاچِ گوشی و نوکِ انگشت را نمی‌فهمد.

  • ترمینال‌های پل‌خوردهA (قفل) · C (مشترک)
  • GPIO رلهGPIO26, فعال-بالا
  • طول پالس700ms

مهم‌ترین قانون: هرگز نگذار پایهٔ ESP32 مستقیم به سیم‌کشیِ آیفون دست بزند. رله تنها چیزی است که از آن مرز عبور می‌کند.

شکل ۱یک لمس، کلیکِ یک رله می‌شود؛ کلیکِ رله، نوکِ انگشتی روی دکمهٔ واقعی.

فاز ۲

زنگی که تشخیص داده نمی‌شد.

یک اپتوکوپلرِ PC817 را به خط زنگ وصل کن، در فرم‌ور فیلترش کن، تمام. جز اینکه فشارِ واقعیِ زنگ هیچ تشخیصی نداد، درحالی‌که باتریِ تستِ رومیزی فوراً جواب داده بود. دیتاشیت توضیح داد: خط زنگ ضربانِ AC حمل می‌کند، نه DC پایدار، و LED اپتوکوپلرِ تکی فقط در نیم‌سیکلِ مثبت هدایت می‌کند. یک یکسوکننده آن را برای تشخیص پایدار کرد. از آن پس روی هر زنگِ واقعی جواب داده.

  • ترمینال‌های استفاده‌شدهD (زنگ) · C (مشترک)
  • GPIO سنسورGPIO27, فیلتر 50ms
  • راه‌حلیکسوکننده + خازنِ صاف‌کننده

شکل ۲AC وارد می‌شود، یک دیود سرِ راه، DC ضربان‌دارِ پایدار بیرون می‌آید: کلِ راه‌حل در یک شکل.

برنامه‌ریزی‌شده، هنوز ساخته نشده

فاز ۳

آخرین تکه: یک گفت‌وگوی واقعی.

هر دو فازِ ساخته‌شده جلوِ سؤالِ بدیهی متوقف می‌شوند: کیست؟ پنل از قبل خطِ میکروفون و بلندگو تا گوشیِ بالا دارد. نقشه این است: همان مسیر را از ESP32 بگیریم و از Home Assistant پخش کنیم، تا زنگ یک گفت‌وگو شود، نه یک اعلان.

شکل ۳فقط ایده. هنوز سخت‌افزارِ صوتی وصل نشده.


نه ابر، نه اشتراک، نه هیچ حسی از اینکه مدرن شده. فقط پنلی آنالوگ و چند ده‌ساله که بالاخره جواب می‌دهد. روزی هم واقعاً حرف می‌زند. فاز سوم وقتی کارتِ خودش را می‌گیرد که دیگر طرح نباشد.